Πέμπτη, 22 Δεκεμβρίου 2016

Ο δράστης της παρακμής και της χρεοκοπίας...!!!


Ο  - ΚΡΑΤΙΣΜΟΣ-  ο άκρατος και με αμετροέπεια κρατισμός, που εφάρμοσαν όλες οι κυβερνήσεις  στην Ελλάδα, πλην κάποιον φωτεινών εξαιρέσεων και αναλαμπών, οι οποίες ξεθώριασαν γρηγορότερα και από μια αναλαμπή,  ξέρει μονάχα πώς να ξοδεύει τον πλούτο και όχι πώς να τον παράγει ! Για προστιθέμενη αξία στην κοινωνία και την χώρα,  ούτε λόγος να γίνεται, καθώς αυτή όπως πάντα έτσι και τώρα στοχεύει στις συντεχνίες και την κομματική πελατεία !


Το δυστύχημα είναι ότι στην Ελλάδα όλα σχεδόν τα κόμματα διέπονται λίγο έως πολύ από κρατικίστικες ιδεοληψίες και λογικές, ασχέτως ου ότι λένε δημοσία για πολιτική κατανάλωση. Εκ του αποτελέσματος στα χρόνια των παχιών αγελάδων ( όταν έβρεχε κοινοτικά χρήματα και επιδοτήσεις για εκσυγχρονισμό της οικονομίας κλπ), φρόντιζαν επιμελώς για την κατασπατάληση των πόρων  της χώρας χωρίς μέτρο , όριο και  στρατηγική και το δυστύχημα ήταν ότι δάνειζαν την χώρα σαν να μην υπάρχει αύριο. Το αποτέλεσμα αυτών των πεπραγμένων ήταν  από την μια να ανθίσει  η διαφθορά, η ανομία και παράλληλα να ανδρωθούν επικίνδυνα ριζώνοντας ως πάγια νοοτροπία και από την άλλη η πραγματική οικονομία να έχει πάρει την κατιούσα και παράλληλα να επιταχύνεται η καθίζηση από τη διείσδυση προϊόντων και επιχειρήσεων ελέω της άκρατης και άνευ ορίων παγκοσμιοποίησης, οδηγώντας στην πλήρη αποβιομηχανοποίηση  της χώρας με τραγικούς συνοδοιπόρους πολλούς από τον ιδιωτικό τομέα, οι οποίοι άδραξαν την ευκαιρία του στροβιλισμού για ιδίων όφελος και μόνο..


Στην συνέχεια, η χώρα μπήκε γυμνή, φτωχή και απροετοίμαστη σ’ ένα σκληρό μη ανταγωνιστικό νόμισμα με αντάλλαγμα τα χαμηλά επιτόκια και τη συνέχιση των πακέτων στήριξης οδηγώντας στο «πικ» το πάρτι κατανάλωσης, εξαιτίας του απεριόριστου δανεικού πλούτου, που θεώρησε ότι ήταν δικός του, μέχρι να ανακαλύψει με τον χειρότερο τρόπο, ότι ο βασιλιάς δεν ήταν μόνο γυμνός, αλλά  ήταν και μεγάλος ψεύτης.


 Τα τελευταία χρόνια των μνημονίων και της πλήρης καθίζησης που βιώνει η χώρα,  οι κρατιστές συνεχίζουν να εναλλάσσονται στη διαχείριση εν μέσω της κρίσης,  αλλά χωρίς αποτέλεσμα, καθώς λεφτά δεν υπάρχουν για να κάνουν το παιχνίδι που ήξεραν και εκπαιδεύτηκαν  χρόνια τώρα. Οι κρατιστές  καλούνται να έχουν ισοσκελισμένους προϋπολογισμούς, έτσι να πληρώνουμε και τα τοκοχρεολύσια του δυσθεώρητου χρέους που συσσώρευσαν στις πλάτες της χώρας και το κάνουν με την εύκολη πεπατημένη για αυτούς, μέσω υπερβολικών φόρων και  σκληρής ύφεσης, με ατελείωτα μέτρα εσωτερικής υποτίμησης. Το τραγικό είναι ότι πάντα το κάνουν  με την υπόσχεση ότι ΘΑ αλλάξει η χώρα και ΘΑ γίνουμε επιτέλους ένα σωστό κράτος! Με το αποτυχημένο δυστυχώς πολιτικό σύστημα τα πρώτα λεφτά που συγκεντρώνουν στο ταμείο, τα κάνουν παροχές, μία στους ένστολους μ’ια στους συνταξιούχους, αφού στοχεύουν πάντα την  κομματική τους πελατεία.



Το περίεργο είναι ότι το 2012 έλεγαν ( PSI κλπ) ότι έβαλαν πάτο στο βαρέλι και θα άρχιζε η ανάκαμψη, το ίδιο έγινε και το 2014 και παρότι βγήκαμε όπως βγήκαμε στις αγορές και ήμασταν σύμφωνα πάντα με τις δηλώσεις της τότε συγκυβέρνησης λίγο πριν την απογείωση  και την έξοδο της οικονομίας από την κρίση, και τώρα, υποτίθεται ότι είμαστε έτοιμοι να βγούμε στον αφρό μετά τα βραχυπρόθεσμα μέτρα διευθετήσιμη του χρέους, για ακόμα φορά  στράβωσαν τα πράγματα…

Ως εκ τούτου, το πρόβλημα μας είναι άκρως πολιτικό!  Δεν είναι ούτε κομματικό ούτε οικονομικό ούτε οτιδήποτε άλλο αναφορικά με τον  πυρήνα..

.
Τις εποχές που έβρεχε χρήματα από την ΕΕ πήγαιναν όλα καλά  φαινομενικά...τώρα δεν υπάρχουν και κοιτάζουν να φάνε τις σάρκες σε κάθε τι ιδιωτικό  που υπάρχει, έτσι ώστε να διασωθούν. Το ιδιωτικό μη εξυπηρετήσουμο χρέος το 2009 ήταν πέριξ των10 δις και  τώρα ανέρχεται στα 230 δις,  με 500 χιλιάδες νέους μορφωμένους και τους ποιο παραγωγικούς για την χώρα να έχουν φύγει και να προσφέρουν σε άλλες χώρες τις γνώσεις και την ενέργεια τους. Οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις εξαφανίζονται η μια μετά την άλλη, οι συνταξιούχοι ανέρχονται στα 3 εκ και το δημόσιο να απορροφά πάνω από  70% του Νet GDP, η γραφειοκρατία, η παντελής έλλειψη παραγωγικής βάσης,  οι τράπεζες παραμένουν  εξαθλιωμένες, ρακένδυτες και με τις καταθέσεις να έχουν κάνει φτερά ,  και τόσα άλλα ..!!


Στην περίπτωση που αξιοποιούσαμε επενδυτικά, ορθολογικά και σωστά τα ευρωπαϊκά κονδύλια των πακέτων και του δανεισμού και όχι στο να διοχετεύαμε στην άμετρη κατανάλωση για να ικανοποιήσουν ημέτερους  πελατείας για χτίσιμο κομματικής θέσης, ΔΕΝ θα συνέτρεχε κανένας λόγος, ούτε να χρεοκοπήσουμε, ούτε να μειώσουμε μισθούς και να μπούμε στον φαύλο κύκλο της εσωτερικής υποτίμησης, της ύφεσης, της ανεργίας, της υπερφορολόγησης και του αποπληθωρισμού. Ας βάλουμε σε αυτό το σημείο και την ευθύνη που έχουν και οι πολίτες, όλοι εμείς, που παρασυρόμενοι από τον άκρατο καταναλωτισμό, δανειζόμασταν από τις τράπεζες ( και αυτές μας επέτρεπαν, ένα άλλο μείζον θέμα και αυτό) για να ικανοποιήσουμε όχι ζωτικές ανάγκες, αλλά επίπλαστες, χωρίς όμως να βλέπουμε αν μακροπρόθεσμα θα μπορούσαμε να  αποπληρώσουμε.


Ίσως οι κρατιστές  να τα κατάφερναν για λίγο καιρό ακόμα, εάν και εφόσον δεν υπήρχαν τόσα χρέη, που συσσώρευσαν στην πλάτη της χώρας για χρόνια, μεταφέροντας ότι ακόμα αντέχουν οι πλάτες του ιδιωτικού τομέα, αλλά  πλέον πλέει τα λοίσθια ! Είναι ο  καιρός που  θα υποστούν την νομοτέλεια των πραγμάτων  που ακούσει στο όνομα της  ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΌΤΗΤΑΣ.


Η Ελλάδα συνεχίζει  να βρίσκεται σε τροχιά θανάτου το οποίο και λίαν συντόμως θα κορυφωθεί…. Είναι προφανές ότι η Ελλάδα δεν θέλει την δραχμή και ορθώς, ελλείψει εθνικής παραγωγής, αλλά όπως φαίνεται ούτε το ευρώ θέλει την Ελλάδα…



 
Το δυστύχημα είναι ότι στην Ελλάδα όλα σχεδόν τα κόμματα διέπονται λίγο έως πολύ από κρατικίστικες ιδεοληψίες και λογικές, ασχέτως ου ότι λένε δημοσία για πολιτική κατανάλωση. Εκ του αποτελέσματος στα χρόνια των παχιών αγελάδων ( όταν έβρεχε κοινοτικά χρήματα και επιδοτήσεις για εκσυγχρονισμό της οικονομίας κλπ), φρόντιζαν επιμελώς για την κατασπατάληση των πόρων  της χώρας χωρίς μέτρο , όριο και  στρατηγική και το δυστύχημα ήταν ότι δάνειζαν την χώρα σαν να μην υπάρχει αύριο. Το αποτέλεσμα αυτών των πεπραγμένων ήταν  από την μια να ανθίσει  η διαφθορά, η ανομία και παράλληλα να ανδρωθούν επικίνδυνα ριζώνοντας ως πάγια νοοτροπία και από την άλλη η πραγματική οικονομία να έχει πάρει την κατιούσα και παράλληλα να επιταχύνεται η καθίζηση από τη διείσδυση προϊόντων και επιχειρήσεων ελέω της άκρατης και άνευ ορίων παγκοσμιοποίησης, οδηγώντας στην πλήρη αποβιομηχανοποίηση  της χώρας με τραγικούς συνοδοιπόρους πολλούς από τον ιδιωτικό τομέα, οι οποίοι άδραξαν την ευκαιρία του στροβιλισμού για ιδίων όφελος και μόνο..
Στην συνέχεια, η χώρα μπήκε γυμνή, φτωχή και απροετοίμαστη σ’ ένα σκληρό μη ανταγωνιστικό νόμισμα με αντάλλαγμα τα χαμηλά επιτόκια και τη συνέχιση των πακέτων στήριξης οδηγώντας στο «πικ» το πάρτι κατανάλωσης, εξαιτίας του απεριόριστου δανεικού πλούτου, που θεώρησε ότι ήταν δικός του, μέχρι να ανακαλύψει με τον χειρότερο τρόπο, ότι ο βασιλιάς δεν ήταν μόνο γυμνός, αλλά  ήταν και μεγάλος ψεύτης.
Τα τελευταία χρόνια των μνημονίων και της πλήρης καθίζησης που βιώνει η χώρα,  οι κρατιστές συνεχίζουν να εναλλάσσονται στη διαχείριση εν μέσω της κρίσης,  αλλά χωρίς αποτέλεσμα, καθώς λεφτά δεν υπάρχουν για να κάνουν το παιχνίδι που ήξεραν και εκπαιδεύτηκαν  χρόνια τώρα. Οι κρατιστές  καλούνται να έχουν ισοσκελισμένους προϋπολογισμούς, έτσι να πληρώνουμε και τα τοκοχρεολύσια του δυσθεώρητου χρέους που συσσώρευσαν στις πλάτες της χώρας και το κάνουν με την εύκολη πεπατημένη για αυτούς, μέσω υπερβολικών φόρων και  σκληρής ύφεσης, με ατελείωτα μέτρα εσωτερικής υποτίμησης. Το τραγικό είναι ότι πάντα το κάνουν  με την υπόσχεση ότι ΘΑ αλλάξει η χώρα και ΘΑ γίνουμε επιτέλους ένα σωστό κράτος! Με το αποτυχημένο δυστυχώς πολιτικό σύστημα τα πρώτα λεφτά που συγκεντρώνουν στο ταμείο, τα κάνουν παροχές, μία στους ένστολους μ’ια στους συνταξιούχους, αφού στοχεύουν πάντα την  κομματική τους πελατεία.
Το περίεργο είναι ότι το 2012 έλεγαν ( PSI κλπ) ότι έβαλαν πάτο στο βαρέλι και θα άρχιζε η ανάκαμψη, το ίδιο έγινε και το 2014 και παρότι βγήκαμε όπως βγήκαμε στις αγορές και ήμασταν σύμφωνα πάντα με τις δηλώσεις της τότε συγκυβέρνησης λίγο πριν την απογείωση  και την έξοδο της οικονομίας από την κρίση, και τώρα, υποτίθεται ότι είμαστε έτοιμοι να βγούμε στον αφρό μετά τα βραχυπρόθεσμα μέτρα διευθετήσιμη του χρέους, για ακόμα φορά  στράβωσαν τα πράγματα…
 Ως εκ τούτου, το πρόβλημα μας είναι άκρως πολιτικό!  Δεν είναι ούτε ούτε οικονομικό ούτε οτιδήποτε άλλο αναφορικά με τον  πυρήνα..
.Τις εποχές που έβρεχε χρήματα από την ΕΕ πήγαιναν όλα καλά  φαινομενικά...τώρα δεν υπάρχουν και κοιτάζουν να φάνε τις σάρκες σε κάθε τι ιδιωτικό  που υπάρχει, έτσι ώστε να διασωθούν. Το ιδιωτικό μη εξυπηρετήσουμο χρέος το 2009 ήταν πέριξ των10 δις και  τώρα ανέρχεται στα 230 δις,  με 500 χιλιάδες νέους μορφωμένους και τους ποιο παραγωγικούς για την χώρα να έχουν φύγει και να προσφέρουν σε άλλες χώρες τις γνώσεις και την ενέργεια τους. Οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις εξαφανίζονται η μια μετά την άλλη, οι συνταξιούχοι ανέρχονται στα 3 εκ και το δημόσιο να απορροφά πάνω από  70% του Νet GDP, η γραφειοκρατία, η παντελής έλλειψη παραγωγικής βάσης,  οι τράπεζες παραμένουν  εξαθλιωμένες, ρακένδυτες και με τις καταθέσεις να έχουν κάνει φτερά ,  και τόσα άλλα ..!!
Στην περίπτωση που αξιοποιούσαμε επενδυτικά, ορθολογικά και σωστά τα ευρωπαϊκά κονδύλια των πακέτων και του δανεισμού και όχι στο να διοχετεύαμε στην άμετρη κατανάλωση για να ικανοποιήσουν ημέτερους  πελατείας για χτίσιμο κομματικής θέσης, ΔΕΝ θα συνέτρεχε κανένας λόγος, ούτε να χρεοκοπήσουμε, ούτε να μειώσουμε μισθούς και να μπούμε στον φαύλο κύκλο της εσωτερικής υποτίμησης, της ύφεσης, της ανεργίας, της υπερφορολόγησης και του αποπληθωρισμού. Ας βάλουμε σε αυτό το σημείο και την ευθύνη που έχουν και οι πολίτες, όλοι εμείς, που παρασυρόμενοι από τον άκρατο καταναλωτισμό, δανειζόμασταν από τις τράπεζες ( και αυτές μας επέτρεπαν, ένα άλλο μείζον θέμα και αυτό) για να ικανοποιήσουμε όχι ζωτικές ανάγκες, αλλά επίπλαστες, χωρίς όμως να βλέπουμε αν μακροπρόθεσμα θα μπορούσαμε να  αποπληρώσουμε.
 Ίσως οι κρατιστές  να τα κατάφερναν για λίγο καιρό ακόμα, εάν και εφόσον δεν υπήρχαν τόσα χρέη, που συσσώρευσαν στην πλάτη της χώρας για χρόνια, μεταφέροντας ότι ακόμα αντέχουν οι πλάτες του ιδιωτικού τομέα, αλλά  πλέον πλέει τα λοίσθια ! Είναι ο  καιρός που  θα υποστούν την νομοτέλεια των πραγμάτων  που ακούσει στο όνομα της  ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΌΤΗΤΑΣ.
 Η Ελλάδα συνεχίζει  να βρίσκεται σε τροχιά θανάτου το οποίο και λίαν συντόμως θα κορυφωθεί…. Είναι προφανές ότι η Ελλάδα δεν θέλει την δραχμή και ορθώς, ελλείψει εθνικής παραγωγής, αλλά όπως φαίνεται ούτε το ευρώ θέλει την Ελλάδα…
 Η μόνη ελπίδα πριν την αυτοχειρία είναι το πολιτικό σύστημα να συναινέσει  και να στηρίξουν σε μια κυβέρνηση εθνικής σωτηρίας, η οποία θα δουλέψει πάνω σε ένα εθνικό σχέδιο ανασυγκρότησης της χώρας σε λογικές που θα έχουν σχέση με το παγκοσμιοποιημένο περιβάλλον και αυτών που επιβάλλονται από τις συνθήκες, ώστε μια χώρα να παραμένει ανταγωνιστική μέσα σε αυτό και δη της ευρωπαϊκής προοπτικής. Ταυτόχρονα με αυτό η ΕΕ να κάνει αυτό που πρέπει αναφορικά με το χρέος, το ποσοστό πλεονάσματος και την παροχή οικονομικής βοήθειας μέσω QE αλλά και ενός επιπλέον επενδυτικού πακέτου εκκίνησης της οικονομίας.…… Εάν δεν συμβούν όλα αυτά τα χειρότερα είναι εμπρός… τα παραμύθια ΤΕΛΟΣ, γιατί πλέον όλα έχουν το « Δράκο» τους! !

Το δυστύχημα είναι ότι στην Ελλάδα όλα σχεδόν τα κόμματα διέπονται λίγο έως πολύ από κρατικίστικες ιδεοληψίες και λογικές, ασχέτως ου ότι λένε δημοσία για πολιτική κατανάλωση. Εκ του αποτελέσματος στα χρόνια των παχιών αγελάδων ( όταν έβρεχε κοινοτικά χρήματα και επιδοτήσεις για εκσυγχρονισμό της οικονομίας κλπ), φρόντιζαν επιμελώς για την κατασπατάληση των πόρων  της χώρας χωρίς μέτρο , όριο και  στρατηγική και το δυστύχημα ήταν ότι δάνειζαν την χώρα σαν να μην υπάρχει αύριο. Το αποτέλεσμα αυτών των πεπραγμένων ήταν  από την μια να ανθίσει  η διαφθορά, η ανομία και παράλληλα να ανδρωθούν επικίνδυνα ριζώνοντας ως πάγια νοοτροπία και από την άλλη η πραγματική οικονομία να έχει πάρει την κατιούσα και παράλληλα να επιταχύνεται η καθίζηση από τη διείσδυση προϊόντων και επιχειρήσεων ελέω της άκρατης και άνευ ορίων παγκοσμιοποίησης, οδηγώντας στην πλήρη αποβιομηχανοποίηση  της χώρας με τραγικούς συνοδοιπόρους πολλούς από τον ιδιωτικό τομέα, οι οποίοι άδραξαν την ευκαιρία του στροβιλισμού για ιδίων όφελος και μόνο..
Στην συνέχεια, η χώρα μπήκε γυμνή, φτωχή και απροετοίμαστη σ’ ένα σκληρό μη ανταγωνιστικό νόμισμα με αντάλλαγμα τα χαμηλά επιτόκια και τη συνέχιση των πακέτων στήριξης οδηγώντας στο «πικ» το πάρτι κατανάλωσης, εξαιτίας του απεριόριστου δανεικού πλούτου, που θεώρησε ότι ήταν δικός του, μέχρι να ανακαλύψει με τον χειρότερο τρόπο, ότι ο βασιλιάς δεν ήταν μόνο γυμνός, αλλά  ήταν και μεγάλος ψεύτης.
Τα τελευταία χρόνια των μνημονίων και της πλήρης καθίζησης που βιώνει η χώρα,  οι κρατιστές συνεχίζουν να εναλλάσσονται στη διαχείριση εν μέσω της κρίσης,  αλλά χωρίς αποτέλεσμα, καθώς λεφτά δεν υπάρχουν για να κάνουν το παιχνίδι που ήξεραν και εκπαιδεύτηκαν  χρόνια τώρα. Οι κρατιστές  καλούνται να έχουν ισοσκελισμένους προϋπολογισμούς, έτσι να πληρώνουμε και τα τοκοχρεολύσια του δυσθεώρητου χρέους που συσσώρευσαν στις πλάτες της χώρας και το κάνουν με την εύκολη πεπατημένη για αυτούς, μέσω υπερβολικών φόρων και  σκληρής ύφεσης, με ατελείωτα μέτρα εσωτερικής υποτίμησης. Το τραγικό είναι ότι πάντα το κάνουν  με την υπόσχεση ότι ΘΑ αλλάξει η χώρα και ΘΑ γίνουμε επιτέλους ένα σωστό κράτος! Με το αποτυχημένο δυστυχώς πολιτικό σύστημα τα πρώτα λεφτά που συγκεντρώνουν στο ταμείο, τα κάνουν παροχές, μία στους ένστολους μ’ια στους συνταξιούχους, αφού στοχεύουν πάντα την  κομματική τους πελατεία.
Το περίεργο είναι ότι το 2012 έλεγαν ( PSI κλπ) ότι έβαλαν πάτο στο βαρέλι και θα άρχιζε η ανάκαμψη, το ίδιο έγινε και το 2014 και παρότι βγήκαμε όπως βγήκαμε στις αγορές και ήμασταν σύμφωνα πάντα με τις δηλώσεις της τότε συγκυβέρνησης λίγο πριν την απογείωση  και την έξοδο της οικονομίας από την κρίση, και τώρα, υποτίθεται ότι είμαστε έτοιμοι να βγούμε στον αφρό μετά τα βραχυπρόθεσμα μέτρα διευθετήσιμη του χρέους, για ακόμα φορά  στράβωσαν τα πράγματα…
Ως εκ τούτου, το πρόβλημα μας είναι άκρως πολιτικό!  Δεν είναι ούτε κομματικό ούτε οικονομικό ούτε οτιδήποτε άλλο αναφορικά με τον  πυρήνα..
.
Τις εποχές που έβρεχε χρήματα από την ΕΕ πήγαιναν όλα καλά  φαινομενικά...τώρα δεν υπάρχουν και κοιτάζουν να φάνε τις σάρκες σε κάθε τι ιδιωτικό  που υπάρχει, έτσι ώστε να διασωθούν. Το ιδιωτικό μη εξυπηρετήσουμο χρέος το 2009 ήταν πέριξ των10 δις και  τώρα ανέρχεται στα 230 δις,  με 500 χιλιάδες νέους μορφωμένους και τους ποιο παραγωγικούς για την χώρα να έχουν φύγει και να προσφέρουν σε άλλες χώρες τις γνώσεις και την ενέργεια τους. Οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις εξαφανίζονται η μια μετά την άλλη, οι συνταξιούχοι ανέρχονται στα 3 εκ και το δημόσιο να απορροφά πάνω από  70% του Νet GDP, η γραφειοκρατία, η παντελής έλλειψη παραγωγικής βάσης,  οι τράπεζες παραμένουν  εξαθλιωμένες, ρακένδυτες και με τις καταθέσεις να έχουν κάνει φτερά ,  και τόσα άλλα ..!!
Στην περίπτωση που αξιοποιούσαμε επενδυτικά, ορθολογικά και σωστά τα ευρωπαϊκά κονδύλια των πακέτων και του δανεισμού και όχι στο να διοχετεύαμε στην άμετρη κατανάλωση για να ικανοποιήσουν ημέτερους  πελατείας για χτίσιμο κομματικής θέσης, ΔΕΝ θα συνέτρεχε κανένας λόγος, ούτε να χρεοκοπήσουμε, ούτε να μειώσουμε μισθούς και να μπούμε στον φαύλο κύκλο της εσωτερικής υποτίμησης, της ύφεσης, της ανεργίας, της υπερφορολόγησης και του αποπληθωρισμού. Ας βάλουμε σε αυτό το σημείο και την ευθύνη που έχουν και οι πολίτες, όλοι εμείς, που παρασυρόμενοι από τον άκρατο καταναλωτισμό, δανειζόμασταν από τις τράπεζες ( και αυτές μας επέτρεπαν, ένα άλλο μείζον θέμα και αυτό) για να ικανοποιήσουμε όχι ζωτικές ανάγκες, αλλά επίπλαστες, χωρίς όμως να βλέπουμε αν μακροπρόθεσμα θα μπορούσαμε να  αποπληρώσουμε.
Ίσως οι κρατιστές  να τα κατάφερναν για λίγο καιρό ακόμα, εάν και εφόσον δεν υπήρχαν τόσα χρέη, που συσσώρευσαν στην πλάτη της χώρας για χρόνια, μεταφέροντας ότι ακόμα αντέχουν οι πλάτες του ιδιωτικού τομέα, αλλά  πλέον πλέει τα λοίσθια ! Είναι ο  καιρός που  θα υποστούν την νομοτέλεια των πραγμάτων  που ακούσει στο όνομα της  ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΌΤΗΤΑΣ.
Η Ελλάδα συνεχίζει  να βρίσκεται σε τροχιά θανάτου το οποίο και λίαν συντόμως θα κορυφωθεί…. Είναι προφανές ότι η Ελλάδα δεν θέλει την δραχμή και ορθώς, ελλείψει εθνικής παραγωγής, αλλά όπως φαίνεται ούτε το ευρώ θέλει την Ελλάδα…
Η μόνη ελπίδα πριν την αυτοχειρία είναι το πολιτικό σύστημα να συναινέσει  και να στηρίξουν σε μια κυβέρνηση εθνικής σωτηρίας, η οποία θα δουλέψει πάνω σε ένα εθνικό σχέδιο ανασυγκρότησης της χώρας σε λογικές που θα έχουν σχέση με το παγκοσμιοποιημένο περιβάλλον και αυτών που επιβάλλονται από τις συνθήκες, ώστε μια χώρα να παραμένει ανταγωνιστική μέσα σε αυτό και δη της ευρωπαϊκής προοπτικής. Ταυτόχρονα με αυτό η ΕΕ να κάνει αυτό που πρέπει αναφορικά με το χρέος, το ποσοστό πλεονάσματος και την παροχή οικονομικής βοήθειας μέσω QE αλλά και ενός επιπλέον επενδυτικού πακέτου εκκίνησης της οικονομίας.…… Εάν δεν συμβούν όλα αυτά τα χειρότερα είναι εμπρός… τα παραμύθια ΤΕΛΟΣ, γιατί πλέον όλα έχουν το « Δράκο» τους! !
Η μόνη ελπίδα πριν την αυτοχειρία είναι το πολιτικό σύστημα να συναινέσει  και να στηρίξουν σε μια κυβέρνηση εθνικής σωτηρίας, η οποία θα δουλέψει πάνω σε ένα εθνικό σχέδιο ανασυγκρότησης της χώρας σε λογικές που θα έχουν σχέση με το παγκοσμιοποιημένο περιβάλλον και αυτών που επιβάλλονται από τις συνθήκες, ώστε μια χώρα να παραμένει ανταγωνιστική μέσα σε αυτό και δη της ευρωπαϊκής προοπτικής. Ταυτόχρονα με αυτό η ΕΕ να κάνει αυτό που πρέπει αναφορικά με το χρέος, το ποσοστό πλεονάσματος και την παροχή οικονομικής βοήθειας μέσω QE αλλά και ενός επιπλέον επενδυτικού πακέτου εκκίνησης της οικονομίας.…… Εάν δεν συμβούν όλα αυτά τα χειρότερα είναι εμπρός… τα παραμύθια ΤΕΛΟΣ, γιατί πλέον όλα έχουν το « Δράκο» τους! !


Το άρθρο έγραψε και  επιμελήθηκε ο Διαχειριστής του  Sella Messinias Blong News Nemesis- Περιοχή Τριπύλης.




Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Δημοσίευση σχολίου
- Παρακαλουμε αφηστε το σχολιο σας στα Ελληνικα και σε κοσμιο υφος.
Σχολια με greeklish και υβριστικου περιεχομενου θα διαγραφονται.
- H Ομαδα Διαχειρισης του Sella News Nemesis Blog δεν αντιπαρατιθεται και δεν συνδιαλεγεται με τους αναγνωστες στο πεδιο σχολιασμου,σχετικα με δημοσιευσεις και αρθρα(με μονη εξαιρεση διαδικαστικα-λειτουργικα θεματα του ιστολογιου).
- Οι αποψεις των αναγνωστων δεν αντιπροσωπευουν τις θεσεις του blog και αποτελουν αποκλειστικα προσωπικες τους τοποθετησεις

Ραπτόπουλο Μεσσηνίας είναι ένα πολύ όμορφο χωριό με φιλόξενους ανθρώπους!

To Ραπτόπουλο ή Ραφτόπουλο είναι χωριό της Τριφυλίας του νομού Μεσσηνίας. Έδρα της κοινότητας Τριπύλης (τρεις πύλες- εξόδους μεταξύ των ...